( 1 ) بسم الله الرحمن الرحيم و صلى اللّه على سيدنا محمد و آله و صحبه ستايش پروردگار را كه آسمانها و زمين را بيافريد و نور و تاريكى و جواهر و اعراض را پديد آورد و چهره‌ها و پيكره‌ها را ساخت ، مرگ و زندگى را مقرر داشت و زندگى اين جهان و آن جهان را مقدر فرمود و بهر كس كه خواست شنوايى و بينائى و دل عطا فرمود و نيز به هر يك از خلق كه اراده فرمود شناخت و عقل و نظر و استدلال و هدايت و رستگارى ارزانى داشت ، و پيامبران را با فرمانهاى خود ارسال داشت و آنان فرمانبران را به بهشت مژده دهنده بودند و سركشان را از آتش بيم دهنده ، و خدا پيامبران را با دلائل و نشانه‌هاى راست تأييد فرمود تا براى مردم پس از ايشان بهانه‌اى نباشد و ما را به پيامبر امين و رسول مكين سرور پيامبران و خاتم ايشان ابى القاسم محمد بن عبد الله بن عبد المطلب مخصوص گردانيد ، پيامبرى كه از همهء خلق خدا گران‌قدرتر است و خشنودى دين و دنيا را از همگان بيشتر گرد آورده و تبار او بهترين تبار ، و انديشه‌اش برترين انديشه‌ها است . خداى عزّ و جلّ او را با آيين حق و هدايت براى همهء مكلفان خلق فرستاده و در رحمت خود را با او گشاده گردانيد و پيامبريش را به او ختم نمود . او را براى رسالت و بيان شريعت برگزيده ، و ياد و نام او را همچون نام خويش بلند مرتبه ساخت ، و قرآن گرامى و فرخنده و گران قدر و استوار را كه دليل روشن و ريسمان استوار و پرچم درخشان و معجزهء تابان است برايش نازل فرمود ، قرآن در همهء عمر با او همراه بود و پس از رحلت او در ملتش پايدار و در آن به پيامبر دستور فرمود تا به